در این ارزیابی مدیران سینمایی با تأکید بر اینکه «لزوماً هر اثر ارزشمند هنری برای بازارهای عمومی طراحی نشده است»، به تفکیک ساختاری فیلمها پرداختند. بر این اساس، آثار جشنواره بر پایه «پتانسیل جذب توده مخاطب» و «قابلیتهای تجاری» دستهبندی شدند تا از انباشت فیلمهای خاصپسند در فصلهای طلایی اکران جلوگیری شود.
این رویکرد کارشناسی، با هدف صیانت از اقتصاد سینما، میان آثار دارای «ارزشهای فرمی و جشنوارهای» و فیلمهای «تجاری و گیشهپسند» مرزبندی دقیقی ایجاد کرده است تا نقشه راه فروش سال ۱۴۰۵ بر مبنای واقعیتهای بازار ترسیم شود.
این اقدام استراتژیک با هدف جلوگیری از اتلاف سرمایه اکران آثار و برنامهریزی هوشمندانه برای سبد فرهنگی سال آینده صورت گرفته است تا سهم هر فیلم از بازار عمومی سینمای ایران به دقت مشخص گردد.